انتقام گرفتن مادر

۱۳۹۶-۱۲-۱۸ ۰۹:۵۱:۲۸ +۰۰:۰۰ ۱۸ اسفند ۱۳۹۶|

ثمره علی‌نژاد در  شهر رویان مازندران مادر سه بچه بود. یک پسر ۱۰ ساله‌اش سال ۱۳۸۲ در تصادف رانندگی از دنیا رفت. چهار سال بعد پسر ۱۷ ساله‌اش در یک دعوای خیابانی با چاقو کشته شد. قاتل دستگیر شد و هفت سال طول کشید تا حکم قصاص اجرا شود.

ساعت پنج صبح مردم نور مازندران برای تماشای اعدام بلال جمع شدند. آنها با فریاد «یا حسین» از ثمره می‌خواستند از خون عبدالله بگذرد و بلال را ببخشد. قبل از آن هم مردم و بعضی آدم‌های معروف برای بخشش بلال وساطت کرده بودند اما ثمره تا همان لحظه نتوانسته بود ببخشد.

ثمره پای چوبه‌ی دار به خوابی که از پسرش دیده بود فکر می‌کرد. عبدالله به خواب مادرش آمده بود و گفته بود جایش خوب است و خواسته بود تلافی نکنند. اما گذشتن از خون فرزند جوان برای هیچ مادری آسان نیست.

پلکر عکس‌های آرش خاموشی، عکاس ایسنا، از مراسم اعدام بلال را تماشا می‌کند. رسانه‌های خارجی و داخلی این مجموعه عکس خاموشی را منتشر کردند و چند مسابقه‌ی عکاسی به آن جایزه دادند. آرش خاموشی متولد ۱۳۶۳ است. بعضی از عکس‌های او را می‌توانید اینجا در اینستاگرام ببینید.

همراه پلکر شوید و بقیه‌ی داستان را در زیرنویس عکس‌ها بخوانید.

مسئولان زندان بلال را دست‌بسته و پابسته با چشم‌بند به جایگاه اعدام می‌آورند. بلال به جرم قتل عبدالله حسین‌زاده در یک دعوای خیابانی در سال ۱۳۸۶ به اعدام محکوم شده است. او و عبدالله دوست بودند ولی وقتی در چهارشنبه بازار نور دعوا شد بلال چاقویش را به شاهرگ عبدالله زد.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

مسئولان زندان بلال را دست‌بسته و پابسته با چشم‌بند به جایگاه اعدام می‌آورند. بلال به جرم قتل عبدالله حسین‌زاده در یک دعوای خیابانی در سال ۱۳۸۶ به اعدام محکوم شده است. او و عبدالله دوست بودند ولی وقتی در چهارشنبه بازار نور دعوا شد بلال چاقویش را به شاهرگ عبدالله زد.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

مردم برای تماشای اعدام جمع شده‌اند. زنی که ناامید روی زمین نشسته مادر بلال است.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

مردم برای تماشای اعدام جمع شده‌اند. زنی که ناامید روی زمین نشسته مادر بلال است.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

ثمره علی‌نژاد و عبدالغنی حسین‌زاده مادر و پدر عبدالله هستند که به دست بلال کشته شد. آقای حسین‌زاده پیشکسوت فوتبال است و به بچه‌های شهر فوتبال یاد می‌دهد. بلال هم از شاگردهای او بوده است.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

ثمره علی‌نژاد و عبدالغنی حسین‌زاده مادر و پدر عبدالله هستند که به دست بلال کشته شد. آقای حسین‌زاده پیشکسوت فوتبال است و به بچه‌های شهر فوتبال یاد می‌دهد. بلال هم از شاگردهای او بوده است.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

بلال پای چوبه‌ی دار حضرت ابوالفضل را صدا می‌زند. او در ۶ سالی که زندانی بوده نمازخوان شده و دیشب تا صبح دعا و نماز می‌خوانده است.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

بلال پای چوبه‌ی دار حضرت ابوالفضل را صدا می‌زند. او در ۶ سالی که زندانی بوده نمازخوان شده و دیشب تا صبح دعا و نماز می‌خوانده است.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

بلال با چشمان بسته در کنار طناب دار منتظر اجرای حکم است. قصاص چند بار عقب افتاد ولی سرانجام این صبح فروردین بلال روی صندلی اعدام ایستاده است. روحانی زندان به او یاد داده که در آخرین لحظه اشهد بگوید.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

بلال با چشمان بسته در کنار طناب دار منتظر اجرای حکم است. قصاص چند بار عقب افتاد ولی سرانجام این صبح فروردین بلال روی صندلی اعدام ایستاده است. روحانی زندان به او یاد داده که در آخرین لحظه اشهد بگوید.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

ثمره علی‌نژاد، مادر مقتول، به بلال قاتل فرزندش سیلی می‌زند.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

ثمره علی‌نژاد، مادر مقتول، به بلال قاتل فرزندش سیلی می‌زند.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

مادر عبدالله حسین‌زاده از خون فرزندش گذشت کرده و به کمک همسرش طناب را از گردن بلال باز می‌کنند.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

مادر عبدالله حسین‌زاده از خون فرزندش گذشت کرده و به کمک همسرش طناب را از گردن بلال باز می‌کنند.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

مسئولان زندان مردم هیجان‌زده را آرام می‌کنند.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

مسئولان زندان مردم هیجان‌زده را آرام می‌کنند.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

مسئولان، و روحانی ناظر بر اعدام، بلال را به زندان برمی‌گردانند. بلال اعدام نمی‌شود ولی باید زندان بکشد و تا ۱۰ سال بعد از آزادی به شهر برنگردد.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

مسئولان، و روحانی ناظر بر اعدام، بلال را به زندان برمی‌گردانند. بلال اعدام نمی‌شود ولی باید زندان بکشد و تا ۱۰ سال بعد از آزادی به شهر برنگردد.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

مادر و بستگان بلال همدیگر را در آغوش می‌کشند.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

مادر و بستگان بلال همدیگر را در آغوش می‌کشند.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

مادر مقتول بعد از آنکه از خون فرزندش گذشت کرد اشک می‌ریزد. مردم و مأمور پلیس با تحسین به او نگاه می‌کنند.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

مادر مقتول بعد از آنکه از خون فرزندش گذشت کرد اشک می‌ریزد. مردم و مأمور پلیس با تحسین به او نگاه می‌کنند.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

مادر عبدالله و مادر بلال گریه می‌کنند. یکی از داغ فرزند و دیگری از شوق بازیافتن پسر.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

مادر عبدالله و مادر بلال گریه می‌کنند. یکی از داغ فرزند و دیگری از شوق بازیافتن پسر.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

صندلی که قرار بود از زیر پای بلال کشیده شود.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

صندلی که قرار بود از زیر پای بلال کشیده شود.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

والدین عبدالله همراه تنها دخترشان بعد از آنکه قاتل فرزندشان را بخشیدند سر خاکش اشک می‌ریزند. آنها بعد از آنکه به خانه برگشتند تا آخر شب میزبان مردم نور بودند که برای تشکر به خانه‌ی آنها می‌آمدند. آقای حسین‌زاده، پدر عبدالله، می‌خواهد با پول دیه یک مدرسه‌ی فوتبال به نام پسرش باز کند و بچه‌های بیشتری را به ورزش ترغیب کند.| محل: نور، مازندران، ایران| تاریخ: 1393/1/26| عکاس: Arash Khamooshi

والدین عبدالله همراه تنها دخترشان بعد از آنکه قاتل فرزندشان را بخشیدند سر خاکش اشک می‌ریزند. آنها بعد از آنکه به خانه برگشتند تا آخر شب میزبان مردم نور بودند که برای تشکر به خانه‌ی آنها می‌آمدند. آقای حسین‌زاده، پدر عبدالله، می‌خواهد با پول دیه یک مدرسه‌ی فوتبال به نام پسرش باز کند و بچه‌های بیشتری را به ورزش ترغیب کند.
محل: نور، مازندران، ایران
تاریخ: ۱۳۹۳/۱/۲۶
عکاس: Arash Khamooshi

این مطلب را روی شبکه‌های اجتماعی برای دوستانتان بفرستید:

یک نفر نظر داده است

  1. فراهانی - جمعه ۱۸ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۷ ق.ظ - پاسخ دهید

    وای چه خبرتاسف بار وغم انگیزی بود ودو واژهی کینه وگذشت درکنارهم معنی پیدا میکند وبه تصویر کشیده میشود وبه آدمی نشان میدهدکه آدمی میتواند باگذشت وایمان چه راحت میتواند زندگی کند وزندگی ببخشدبه هرحال گزارش بسیار عالی وخوبی بود وجای تعمق وتفکردارد

نظرتان را بنویسید